Wat uw interieur zegt over uw persoonlijkheid

Het is weer eens tijd voor een interieur blogje! Vandaag wil ik het hebben over wat een interieur zegt over je persoonlijkheid. Je huis geeft min of meer aan hoe jij bent. Rommelkonten zullen een vaak een rommelig huis hebben, super creatieve mensen een huis vol kunst, beelden en andere zelfgemaakte creaties. Een georganiseerd mens een opgeruimd huis en weet in elke kast te vinden wat hij of zij zoekt. Ikzelf ben creatief maar ook een redelijk chaotisch type. Ik doe wat er in me opkomt en ben vaak dingen kwijt. Om de rust in mezelf te bewaren hou ik het in huis netjes en rustig. Een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd zeggen ze niet voor niets 😉

Onze verbouwing

Onze verbouwing is ondertussen alweer 3 jaar geleden begonnen. Ik zeg erbij begonnen want af is het nog steeds niet. Om te zeggen we zijn nog steeds aan het verbouwen, dat gelukkig
niet. Wil je nog even terugkijken naar hoe het begon klik dan hier. De verbouwing start in november 2021, we laten de achterpui vervangen die al maanden stuk is. Een aantal maanden
later gaan we door met de rest. In maart 2022 gaat de hele beneden verdieping op de schop. De hal plus het toilet zijn als eerste aan de beurt, die gaan eruit. Daarna volgt al snel de rest.
De vloer wordt er uitgehakt, de keuken wordt van achter naar voren verplaatst. We krijgen vloerverwarming, krijgen dezelfde vloer als in ons oude huis en alles wordt netjes gestuukt.
Midden augustus kunnen we weer "normaal" wonen. Ik begin het weer in te richten want onze irritatie tegen alle zooi en troep is hoog op dat moment. De verbouwing heeft er na zoveel
maanden in gehakt en we zijn er klaar mee. Een paar maanden later gaan we toch verder met de zolder, die willen we voor de winter geïsoleerd hebben.

“Ons huis”

Op zolder gaat ook alles eruit. Addy en ik slopen de vloer en het plafond er zelf eruit om kosten te besparen. Daarna wordt alles door de timmerman geïsoleerd en afgetimmerd. Op de
vloer komt wit laminaat, wat ik al 100 jaar wil 😉 Er komt een opberg zoldertje en alle elektra wordt vervangen (dit is beneden ook gebeurd). De stukadoor doet alle muren en neemt ook
het trapgat naar zolder en de overloop mee. Omdat we laminaat over hebben komt daar ook meteen een nieuwe vloer. Na 5 jaar in een huis van iemand anders gewoond te hebben,
althans zo voelde het voor mij, wordt het beetje bij beetje ons huis! Het verven, behangen plus het afwerken van kleine klussen doen we later. Dit moet nu nog gebeuren.

Wat zegt ons huis over ons?

Wat zegt ons huis over ons? Nou eigenlijk meer over mij want mijn man boeit het allemaal niet zo. Dat bedoel ik overigens niet rot, sommige mensen zijn nou eenmaal niet zo bezig met
hoe hun huis eruit ziet. Mijn man had het prima gevonden als alles was gebleven zoals het was. Ik zelf ben daar anders in, ik ben heel gevoelig voor de omgeving en het huis waarin ik
woon. Ik kon er (bijna) iedere dag mee zitten dat ons huis niet als "ons" huis voelde. Je richt een huis in zoals het bij je past. Moet je concessies doen wijk je af van je gevoel dan gaat aanme vreten. Gevoelig typje waarschijnlijk. Gaan we verder over dingen niet afmaken, dat ben ik! Nadat alles weer was ingericht zijn de meeste afwerk klussen in de  letterlijke koelkast
gezet! Wij hebben in de ruim 30 jaar dat we samenwonen nog nooit in een huis gewoond wat “af” was. Ik denk het is goed zo, de rest komt later wel en begin aan iets nieuws.

Drang om iets af te maken

Het komt misschien ook wel maar wanneer? Dat is nou maar net de vraag. Het is nu 2025 en er is nog zoveel niet af. Wat staat er allemaal nog op mijn to do lijstje en waneer ga ik daar
mee verder? Ik ben een hak op de tak type, ik doe wat er in me opkomt. Zo ben ik altijd al geweest. Op het moment dat ik aan iets begin in huis dan ga ik er voor totdat de grootste
drang om iets af te maken afzwakt en ga ik verder met iets anders. Ik heb moeite met structuur en doorzettingsvermogen om iets helemaal tot in de puntjes op orde te krijgen. Ik ben snel
afgeleid en ook snel op dingen uitgekeken. Wat mij in zoverre op een bepaalt vlak verbaast want er zijn toch ook nog heel veel dingen in huis in de loop der jaren hetzelfde gebleven
(naast alles wat is weg gegaan 😉 ) Om de rust in mijn hoofd te behouden wil ik rust in huis. Dat houdt voor mij in, niet te vol, niet te veel kleur en netjes voor het oog. Het staat bij ons
dan ook niet vol, dat kan ik niet. Hoe zeer ik een vol huis met allerlei mooie spullen waardeer (ik kijk mijn ogen dan uit!), het creëert voor mij onrust. Kleuren en patronen, leuk! maar niet
hier. Alle muren zijn Ral 9010, zo ook de kozijnen. De achterpui is Ral 7016 (diep donker grijs tegen zwart aan) en de trap grijs. Hier en daar een gekleurd item mag wel maar meer ook
niet.

Wat staat er nog op het to do lijstje

Wat staat er nog op het to do lijstje? De trap in de woonkamer en de trap naar zolder. Deze moeten geverfd worden maar ik zie daar als een berg tegenop. Wat een werk! dus stel ik het
uit. Alle deuren en kozijnen moeten nog geverfd. De muren, met uitzondering van de woonkamer, moeten nog gedaan worden. Op onze slaapkamer is hetzelfde verhaal. De dakkapel is nog niet in zijn geheel afgetimmerd, er is niet geverfd. Dan de gordijnen, ze zijn wit. Heel leuk gekozen (ik hou van wit) maar niet praktisch. Verduisterende gordijnen voor in de slaapkamer zou beter zijn. Een donkere slaapkamer zorgt voor een betere nachtrust, dat is bewezen, en zeker voor een vrouw in de overgang zoals ik. Zoals jullie al lezen is het nog een behoorlijke klus lijst en heb ik mezelf voor genomen in het najaar verder te gaan. Uitstel is afstel.

Als conclusie…

Wat ik in de loop der jaren heb geleerd, is dat een huis nooit echt “af” hoeft te zijn om goed te voelen. Het verandert met je mee, groeit mee met de fases van je leven en weerspiegelt je
stemming, je herinneringen en je dromen. Soms vertellen juist de onafgewerkte hoekjes, de muur die nog geverfd moet worden of dat ene onafgewerkte kastje een verhaal over wie je
bent en waar je vandaan komt. Perfectie is overrated – een huis dat leeft, dat ademt en waar sporen van dagelijks leven zichtbaar zijn, voelt pas écht als thuis. Misschien is dat wel de essentie van wat een interieur over je zegt: niet hoe strak of trendy het is, maar hoeveel van jezelf erin terug te vinden is. Ons huis is een spiegel van onze persoonlijkheid, met al zijn lagen, kleuren en imperfecties. En zolang het een plek is waar je tot rust komt, lacht, droomt en gewoon jezelf kunt zijn, maakt het eigenlijk niet uit of die trap nog geverfd moet worden. Want dan is het – in alle eenvoud – precies goed zoals het is. Denken jullie, ga ik weer verder aan de slag of niet?!