keuken

Het is al weer even terug dat ik voor het laats onze verbouw- klusplannen m.b.t. het huis met jullie deelde. We wonen hier over drie maanden alweer twee jaar. De tijd vliegt voorbij en van echt klussen is de laatste niet heel veel terecht gekomen. Tot nu toe heb ik de slaapkamers van de jongens opgeknapt (al zijn die ook nog niet helemaal klaar) en heb ik een paar maanden terug de hal voorzien van een nieuwe laag verf en behang, zie hier. De trap in de woonkamer is grijs geverfd en ook heb ik een heel klein stukje woonkamer geverfd. Het zijn kleine klusjes geweest maar er ging best wat tijd in zitten

behang

Een paar maanden terug begon ik aan het opknappen van onze hal. Wat even eenvoudige verf klus zou worden, werd een klus die eigenlijk veel verder ging dan alleen “even” verven.
Zo begon ik met het schuren van de deuren en de deurposten maar als snel viel ik van het één in het ander. Zo haalde ik de deurmat eruit die de hele vloer van de hal voorzag van een Kokosmat laag. Onder dee mat lagen de orginele vloertegels maar die zagen er niet meer zo best uit. Ook haalde ik van twee muren het spachtelputz omdat ik bedacht dat ik daar liever behang op had. En als ik dan toch bezig was kon ik de buitenkant van de hal (kant woonkamer) ook meteen maar opnieuw verven. De muren die grijs waren werden weer wit en het houtwerk wat wit was werd grijs. Snap je hem nog? 😉

bootje varen

Vorig jaar om deze tijd was ik waarschijnlijk voor de tweede keer dat jaar dozen aan het inpakken voor onze verhuizing. We zouden bijna de sleutel krijgen van ons nieuwe huis. Wat spannend en wat hadden wij daar naar uitgekeken. Tien maanden in een huis van iemand anders in een andere woonplaats, het leek een eeuwigheid te duren. Maar de tijd vloog en zelfs nu wonen wij alweer bijna een jaar in het huis wat wij vorig jaar in Mei kochten. Het huis waar ik al zolang wilde wonen.

kinderkamer

Vandaag klus update deel 1 op mijn blog. Het duurde even maar ik ben begonnen (hè hè..). Een paar weken geleden was het eindelijk zover, ik hees mezelf in mijn kluskleren en ging richting de bouwmarkt!
Na de zomer dacht ik meer tijd vrij te kunnen maken voor van alles en nog wat. Mijn plannen om flink te gaan klussen en mijn blog wat regelmatiger bij te houden waren goede voornemens maar er kwam weinig van terecht. Zoveel plannen, zoveel te doen. Maar waar haal ik de tijd en niet te vergeten het geld vandaan om te kunnen klussen?
Zoals jullie weten kon ik mezelf in de afgelopen zomermaanden er niet toe zetten om aan een überhaupt aan een klus te beginnen.

Het bloggen gaat niet steeds niet helemaal vanzelf. Telkens neem ik me voor iets vaker en constanter te gaan bloggen maar het valt allemaal nog niet mee. Het huis is ondertussen redelijk op orde maar in mijn hoofd nog niet merk ik. Ik wil te veel maar er komt niet veel uit. Zo de staan de meeste dingen wel op hun plek, er staan misschien nog drie dozen die uitgepakt moeten worden. De muurverf staat klaar maar daar blijft het bij. Het enige wat ik de laatste weken voor elkaar heb gekregen is dat de kapstok in de hal hangt en dat de lampen boven de eettafel hangen. Verder blijft het bij wat ideeën in mijn hoofd en dan stopt het.

Nog een paar weken en dan is het zover! Joehoe! ons lange wachten wordt (eindelijk) beloond! Het huis waar ik al jaren wil wonen wordt ons huis.
Vorige week deelde ik een foto van ons nieuwe huis op mijn instagram account, zie hier. Zoals jullie kunnen zien is het een jaren 70 woning geworden. Na twaalf jaar in een “nieuwbouw” huis te hebben gewoond gaan we eindelijk in een oud(er) huis wonen, mijn droom.
Jullie zullen misschien denken, een jaren 70 hoekwoning een droom? Goed, om heel eerlijk te zijn waren wij in eerste instantie ook helemaal niet op zoek naar een jaren 70 woning. Onze zoektocht naar een nieuw huis ging, zoals die van vele huizen liefhebbers, in eerste instantie naar een jaren 30 woning.

De afgelopen dagen is er weer veel gedaan in en om het huis. Zo was gisteren de voortuin aan de beurt en vandaag de laatste muur in onze slaapkamer.
De voortuin leek even als de achtertuin een aantal weken terug net een bos waar in geen jaren iets aan gedaan was. De brandnetels stonden een meter hoog en de bomen en struiken waren hun gang gegaan en stonden overal. Van ’s ochtends tot ’s avonds heb ik een work out gehad met een zaag, bezem en snoeischaar maar het is opgeknapt. De tuin lijkt (ondanks dat al het snoeiafval er nog in ligt) een stuk groter en we hebben nu ook meer licht voor in de keuken. Over een paar weken ga ik nog een keer aan de slag met een heggenschaar en maak ik de coniferenhaag een halve meter smaller 😉 dit durfde ik nu met dit warme weer nog niet aan.

Ons “nieuwe” tijdelijke huis, zoals het nu is. Niet echt iets wat jullie van mij gewend zijn. Met liters verf, een behangetje hier en daar en de juiste meubels gaat het wel weer een huis worden wat voor mij verantwoord is, maar er moet nog veel gebeuren.
De mannen in ons huis staan er iets anders tegenover, die vinden het allemaal niet echt nodig en zonde van de tijd, geld en energie die erin gaat, maar voor mij is het een must om het, ook al is het maar voor een jaar, het naar ons zin te krijgen. Als je in een huis woont waar je je niet prettig voelt word je ziek en depressief, dat heb ik in het verleden ooit meegemaakt, dat gebeurd me niet nog een keer. Ik heb er gelukkig het vertrouwen in dat als alles opgeknapt is, we er prima naar ons zin zullen wonen.

Over een paar weken is het zover en verhuizen wij na 12 jaar in dit huis gewoond te hebben naar een ander huis buiten ons vertrouwde dorp. Het plan was al jaren om “ons” dorp te verlaten maar nu het zo ver is voelt het toch best vreemd.
Omdat de verkoop van ons huis redelijk snel verliep hebben wij geen tijd gehad om een ander koophuis te zoeken, dan hebben we het ook nog niet over de regio waar we willen gaan wonen want dat weten we ook nog niet 😉
Voor nu gaan we tijdelijk in een huurhuis wonen in een ander dorp redelijk dichtbij het dorp waar we nu nog wonen zodat we de tijd hebben om iets nieuws te vinden. De kinderen blijven op hun eigen school dus die verandering hebben zij gelukkig nu ook nog niet.