Ongedwongen foto’s maken van je eigen kinderen is toch iets anders dan een trouw fotoshoot. Toch durfde ik de stap te wagen toen Suzanne mij een paar maanden terug vroeg of ik foto’s wilde maken van hun huwelijk. Wat het een beetje spannend maakte naast het feit dat het toch best eng is om foto’s van een huwelijk te maken (als geen prof) was mijn nieuwe camera. Nog geen week voor het huwelijk kreeg ik voor mijn verjaardag een ander toestel. Tien jaar lang heb ik foto’s gemaakt met mijn Canon EOS 350D. Deze camera had niets digitaals zeg maar. De lichtinval was nihil, mijn ISO ging niet hoger dan 1600.

Wat een prachtig voorjaarsweer hebben we dit weekend! Dit lokte ons gisteren naar het strand van Noordwijk. Het strand en de duinen waar ik alweer een poosje niet geweest was. Vroeger kwam ik hier bijna wekelijks. Naast het dorp midden in de polder waar ik mijn hele leven al woon is het strand mijn tweede plek. Deze plek blijft mij trekken, ik ben er mee opgegroeid. Mijn moeder kwam uit Noordwijk en kon na haar verhuizing naar een gehucht in de polder geen afscheid nemen van haar geliefde plek aan de zee. Zomer of winter, zon of regen, we gingen in het weekend steevast wandelen op het strand of in de duinen. Ik heb er fijne herinneringen aan en kom er nog steeds graag.

Twee dagen voor de kortste dag van het jaar is onze jongste zoon Jack jarig. Als fotomodel voor zijn moeder (hij staat al enige tijd bij twee modellen bureau’s ingeschreven maar heeft nog nooit één opdracht gekregen… wat ik echt niet snap, dat ter zijde) moest hij ook op zijn verjaardag even poseren voor mama 😉
Het weer was druilerig afgelopen maandag, donker en mistig, zoals zovele dagen in deze tijd van het jaar. Meneer moest eerst 6 km fietsen uit school en net voordat we thuis waren haalde ik mijn camera uit mijn tas. Jullie snappen dat hij er niet echt veel zin meer in had

Noem hem Kruimeltje, Pietje Bel, Ciske, doe Jack een oude pet op en hij kan er zo voor door.
In een Kringloopwinkel waar ik drie keer per week langs loop zag ik laatst deze oude pet liggen. Mijn opa uit Noordwijk droeg er vroeger altijd één. Ik kon hem niet laten liggen, zag het hele beeld al voor me.
Afgelopen woensdag stapte wij aan het einde van de middag op de fiets, oude wollen jas van mij mee, laarzen aan, op naar de weilanden net buiten het dorp.

De Zomer nadert zijn einde, de Herfst doet zijn intrede. Als fotoliefhebber maak ik graag foto’s in deze periode. De kleuren in de natuur zijn waanzinnig mooi en de zon staat laag. In deze tijd van het jaar is het mooi om aan het einde van de middag te fotograferen of vroeg in de ochtend, maar dat geldt eigenlijk wel voor alle jaargetijden, het heeft te maken met de stand van de zon. In de winter zal dit waarschijnlijk niet het geval zijn, maar zo’n expert ben ik nog niet haha….

Vorig jaar maakte ik in augustus ook foto’s van Jack in een graanveld, zie hier. Helaas raakte ik de orginele (hoge resolutie) foto’s kwijt na een cyber hack op mijn computer. In mijn achterhoofd houdend dat ik ze dit jaar opnieuw wilde maken moest ik nog vaart zetten om niet te laat te zijn. Veel graanvelden zijn al gemaaid (augustus oogst maand) maar in onze nieuwe woonplaats stonden ze nog … lucky us! Net als met de vorige reportage ben ik met deze foto’s heel blij. Love mijn kleine model ♡ die het gelukkig nog steeds leuk vindt om te poseren.

Door alle drukte van het verhuizen en de schoolvakantie (zie Jack zijn “out of bed look”) maak ik helemaal geen tijd meer vrij om te fotograferen. Volgende week gaan we op vakantie en dan heb ik in geen weken mijn camera aangeraakt. Onbewust stoort dit mij dus wel degelijk en stapte ik vanavond (vrij laat nog) van de bank en vroeg Jack mee naar buiten te gaan.
Het was een mooie avond qua avondlicht maar eigenlijk hadden we net even eerder naar buiten moeten gaan. Toch lukte het me nog deze portret foto’s te maken. Wie goed kijkt ziet dat ze net even iets minder scherp zijn,

Vorig jaar zomer maakte ik deze foto’s in precies dezelfde periode van Jack, klik hier. Niet dat ik een expert ben fotografie gebied (ik ben een technisch beginner) maar naar mijn idee hebben de foto’s van vorig jaar die ik maakte met een 50 mm lens net iets meer detail dan de foto’s genomen met een 18-200 mm lens. Op de cursus fotografie die ik afgelopen winter volgde leerde ik dat ik portret foto’s beter kon maken met een 18-200 mm lens. Zijn er mensen die mij het verschil uit kunnen leggen tussen deze lenzen? mijn voorkeur blijft naar de 50 mm lens gaan. Helaas heb ik de 50 mm lens niet meer omdat deze een paar maanden terug is stuk gevallen. Ik overweeg wel een nieuwe aan te schaffen omdat ik er graag mee fotografeerde.

Het mooie voorjaarsweer lokt me na een lange winterslaap naar buiten. Camera uit de kast en model mee. Dit keer wilde Beer graag op de foto.
Voor het Deense kidsfashion label Knast by Knutter hebben wij afgelopen winter een shoot gedaan (zie hier). Deze beviel goed, of we het leuk vonden nogmaals foto’s te maken van een Knast by Knutter item? Mijn kinderen vinden het nog steeds leuk om mee te werken met dit soort shoots, dus ja! Als zij dit niet meer zouden willen stoppen we daarmee, maar voor nu shirt aan, haren in model en naar de bushalte (locatie van vandaag).

Een standaard locatie is het niet om kinderen te fotograferen toch hou ik ervan, of de kinderen het wat vinden ?!
Fotograferen op gekke locaties geeft net even dat speciale. Deze foto’s maakte ik afgelopen zomer in Italië. Om onze oudste zoon toch nog een keer te laten trainen tijdens onze vakantie in Toscane reisden wij af naar Marina di Grosetto zo’n 50 km boven Orbello waar wij op een camping verbleven. Een mooie tocht door het zuiden van Toscane op een bewolkte dag (de enige bewolkte dag).
De skeelerbaan lag verscholen midden in een woonwijk vlakbij zee achter een kermis terrein wat denk al lang gesloten was. De kermissen in Italië zijn wellicht iets anders dan bij ons of was het ooit een pretpark (Luna park hing er boven in de cypressen bomen wat ik jammer genoeg niet heb gefotografeerd).