kudelstaart

Laatste weekend in ons tijdelijke huis sluiten we af met prachtig mooi weer. Toen we hier vorig jaar in augustus kwamen wonen was het hetzelfde weer.
Wat een stap naar een nieuw leven elders in Nederland zou worden, is het niet geworden. De keuze om terug te gaan naar het dorp waar we altijd gewoond hebben is een bewuste keuze en we hebben er dan ook weer veel zin in!

Eens in de week speur ik wat Scandinavische makelaarssites af naar mooie interieurs. In Scandinavische landen gaat het er iets anders aan toe dan in Nederland qua presentatie van de huizen die zij te koop zetten. Tuurlijk heb je in Nederland ook al een paar jaar bedrijven die aan verkoopstyling doen, en de één is daar beter in dan de ander. Wat ik echter tegen kwam de afgelopen maanden op Funda vond ik schrikbarend. Dat mensen hun huis zo presenteren en hiermee verwachten dat die anderen uitnodigt hun huis te kopen. In velen gevallen snap ik de makelaars ook niet. Het groten deel denkt nog steeds dat verkoopstyling geen invloed heeft op de verkoop van een huis.

Terwijl ik het hele huis aan het inpakken ben zijn mijn kinderen en man buiten aan het sporten. Het is mooi weer vandaag, eigenlijk hoor ik ook buiten te zijn. Helaas zijn er nu andere prioriteiten, iemand moet doen. Ik draai er echter mijn handen niet voor om, mij hoor je niet klagen hoor. Nog geen jaar geleden pakte ik ook een heel huis in. Misschien doe ik het ook wel liever zelf. Als je al je spullen zelf inpakt weet je waar je iets gelaten hebt. Ook kun je zelf bepalen wat er wel en niet mee gaat het nieuwe huis. Zo zijn er ondertussen ook al heel wat spullen weg die ik verkocht heb en naar de Kringloop heb gebracht. Een voordeel hiervan is dat deze spullen niet meer mee verhuist hoeven te worden en ik heb weer een klein spaarpotje voor wat nieuwe dingen 😉

Nog een paar weken en dan is het zover! Joehoe! ons lange wachten wordt (eindelijk) beloond! Het huis waar ik al jaren wil wonen wordt ons huis.
Vorige week deelde ik een foto van ons nieuwe huis op mijn instagram account, zie hier. Zoals jullie kunnen zien is het een jaren 70 woning geworden. Na twaalf jaar in een “nieuwbouw” huis te hebben gewoond gaan we eindelijk in een oud(er) huis wonen, mijn droom.
Jullie zullen misschien denken, een jaren 70 hoekwoning een droom? Goed, om heel eerlijk te zijn waren wij in eerste instantie ook helemaal niet op zoek naar een jaren 70 woning. Onze zoektocht naar een nieuw huis ging, zoals die van vele huizen liefhebbers, in eerste instantie naar een jaren 30 woning.

Het klinkt misschien heel onaardig maar toen de jongens zaterdagavond naar bed gingen heb ik tegen ze gezegd dat het heel lief was maar dat ik geen ontbijt op bed hoefde op Moederdag. Alle jaren dat ik nu moeder ben doen wij al niet zoveel aan Moederdag. Twee weken voor Moederdag ben ik jarig en het lijkt wel of dit een vrijbrief voor ze is. Je hebt toch pas al een kadootje gekregen?! Ach het maakt niet uit, het gaat om het gebaar. Wat ik zei, geen ontbijt op bed nog wel een zelf geknutseld werkje van Jack (laatste keer ooit denk). Geen kadootjes maar ik mocht wel bedenken wat we die dag zouden gaan doen. Een dag ergens naar toe waar ik graag heen wil! dat werd lastig. De keuze werd Bergen aan Zee. Niet bijzonder misschien maar ik hou van het strand.

Ongedwongen foto’s maken van je eigen kinderen is toch iets anders dan een trouw fotoshoot. Toch durfde ik de stap te wagen toen Suzanne mij een paar maanden terug vroeg of ik foto’s wilde maken van hun huwelijk. Wat het een beetje spannend maakte naast het feit dat het toch best eng is om foto’s van een huwelijk te maken (als geen prof) was mijn nieuwe camera. Nog geen week voor het huwelijk kreeg ik voor mijn verjaardag een ander toestel. Tien jaar lang heb ik foto’s gemaakt met mijn Canon EOS 350D. Deze camera had niets digitaals zeg maar. De lichtinval was nihil, mijn ISO ging niet hoger dan 1600.